Bron van Hoop

De afgelopen vier weken hebben opnieuw laten zien hoe waardevol het is om niet alleen hulp te bieden, maar vooral te investeren in mensen, talenten en toekomst.

We willen jullie graag meenemen in wat er de afgelopen maand is gebeurd en bedanken voor jullie betrokkenheid, gebeden en steun.

Zonder jullie zou dit werk niet mogelijk zijn.

Baby Nokunqaba

Maar niet alles is zoals we soms verwachten. De baby Nokunqaba hebben we helaas niet verder kunnen helpen. Ondanks het uitspreken van onze zorg en betrokkenheid is hij afgelopen week ‘beter’ verklaard, ontslagen uit het ziekenhuis en nu onder de zorg van jeugdzorg zonder duidelijke bestemming. Van binnen zijn we teleurgesteld, maar we moeten het loslaten en dat is moeilijk.

De afgelopen 4 weken

De afgelopen weken stonden in het teken van onderwijs, kinderwerk, ondernemerschap, geloof en het versterken van lokale projecten. We bezochten verschillende scholen waar we schoolspullen uitdeelden, onderwijs gaven, zongen met kinderen en hen mochten bemoedigen. Daarnaast verzorgen we regelmatig kinderwerk in kerken en ziekenhuizen en zien we hoe belangrijk aandacht en liefde zijn voor kinderen die vaak met grote uitdagingen opgroeien.

Ook hebben we meerdere bijbelstudies mogen verzorgen op scholen. Wat bijzonder om te zien hoe open jongeren zijn voor gesprekken over geloof, identiteit en toekomst. Deze ontmoetingen hebben geleid tot mooie relaties en nieuwe uitnodigingen om ook op andere scholen onderwijs en bijbelstudies te verzorgen. Daarnaast blijven we actief betrokken bij evangelisatie- en gemeenschapsprojecten.

Weeshuizen

Bij zowel het Queen Elizabeth Children’s Home als het jongensweeshuis Emthunzini zijn belangrijke stappen gezet. We zijn bezig geweest met het opzetten van online media en communicatiestructuren, zodat de organisaties zichzelf beter kunnen presenteren en minder afhankelijk worden van externe hulp. Inmiddels zijn trainingen gegeven zodat de lokale teams dit zelfstandig kunnen voortzetten.

Bij Emthunzini blijven we bouwen aan duurzame verandering. Het herstelplan voor het weeshuis is besproken met directie en bestuur en heeft positief groen licht gekregen. Inmiddels zijn de eerste stappen genomen in het ontwikkelen van nieuwe inkomstenbronnen, waaronder het tuinproject en de pottenbakkerij.

Veranderen van levens

Daarnaast mochten we investeren in individuele levens. Zo konden we een keyboard aanschaffen voor Viktor, een blinde muzikant met een bijzonder talent. Hierdoor kan hij niet alleen muziek maken in zijn kerk, maar ook muzieklessen geven en inkomen verdienen. Voor ons een prachtig voorbeeld van hoe een relatief kleine investering kan bijdragen aan zelfstandigheid en waardigheid.

Ondertussen blijven we betrokken bij gezinnen die het moeilijk hebben, ondersteunen we ondernemers die een eigen bedrijf willen starten en bezoeken we regelmatig scholen, kerken en ziekenhuizen. Daarbij worden we telkens geconfronteerd met de grote uitdagingen van armoede, maar ook met de enorme veerkracht van de mensen hier.

Iets kleins

Wat ons het meest raakt, is dat duurzame verandering vaak begint met iets kleins: een gesprek, een kans, een vaardigheid, een mentor, een maaltijd of een luisterend oor. Wanneer mensen worden gezien, toegerust en aangemoedigd, ontstaat er hoop. En waar hoop groeit, ontstaat toekomst.

Dankbaar

Wij zijn dankbaar dat we dit werk mogen doen en zien dagelijks Gods leiding in de ontmoetingen, open deuren en mogelijkheden die ontstaan. Tegelijk realiseren we ons dat dit alleen mogelijk is dankzij een grote groep mensen die achter ons staat.

Dank voor jullie gebeden, financiële steun, betrokkenheid en bemoedigingen. Jullie maken het mogelijk om te investeren in blijvende verandering.

Kijk op www.bronvanhoop.com en ontdek hoe je kunt meebidden, meeleven of financieel kunt bijdragen.

Hartelijk dank voor jullie betrokkenheid en vertrouwen.

Met warme groet vanuit Zimbabwe,

Roeland, Anna en Diana

Bron van Hoop 💛🌍

Nou ja… volgens Afrikaanse begrippen dan. Afspraken veranderen hier regelmatig, activiteiten gaan soms 5 minuten van tevoren niet door en af en toe belanden we onverwachts op plekken die totaal niet gepland waren. Even wennen, maar langzaam leren we steeds vaker zeggen: “It is what it is.” 💛

Ondertussen maken we juist in die chaos de mooiste dingen mee. Deze week verzorgden we kinderwerk voor meerdere kerken die samenkomen in een oude bioscoop. Met zo’n 25 kinderen van jong tot tiener hadden we een geweldige ochtend vol plezier, geloof en verbinding.

Ook gingen we weer volop aan de slag bij het jongensweeshuis Emthunzini. Daar werken we aan een bijzonder project: oud aardewerk dat jaren geleden door de jongens is gemaakt opnieuw laten glazuren en verkopen. Eerst moest alles uitgezocht en gesorteerd worden — een flinke klus — maar we hopen hiermee een structurele inkomstenbron voor het weeshuis op te bouwen. Daarnaast leren de jongens praktische vaardigheden zoals potten bakken en decoreren. 🙌

Maandag vierden we Africa Day met een groot gratis worship event. Muziek, dans, aanbidding en feest — echt een ervaring om nooit te vergeten. 🔥🎶

En ondertussen breekt er ook een bijzondere laatste week aan: vrijdag vertrekt Diana na 4 maanden Afrika weer naar Nederland. Wat een reis, wat een impact en wat zijn we dankbaar voor alles wat we hier samen mogen meemaken. 🌍✨

Deze week gaan we volle bak door! 💪

Het herstelplan voor het jongenshuis is afgerond en besproken met bestuur en directie. De reacties waren positief en we hebben groen licht gekregen om verder te gaan met een actieplan én de organisatie van een garage sale. 🙌

Daarnaast ondersteunt Anna op een basisschool, hebben we verschillende outreaches gedaan en blijven we investeren in onderzoek en zorg voor de zieke weesbaby, om wie we ons grote zorgen maken.

Stap voor stap zien we verandering ontstaan en mogen we impact maken in het leven van velen. 💛

Dankbaar voor iedereen die dit mogelijk maakt door gebed, betrokkenheid en financiële steun.

Wil jij ook bijdragen aan het werk van Bron van Hoop? Kijk op www.bronvanhoop.com en help mee om hoop werkelijkheid te maken. 🌍✨

De afgelopen week heeft ons opnieuw laten zien hoeveel veerkracht, gastvrijheid en kracht er in mensen zit, zelfs in de moeilijkste omstandigheden.

We begonnen met een bijzondere ontmoeting bij een lokale boerenfamilie. We werden uitgenodigd voor de lunch en kregen een kijkje op hun boerderij. Eenvoudig, puur en vol warmte. Een moment dat ons eraan herinnerde hoe waardevol echte verbinding is.

Op zaterdag kwamen zo’n 30 jongeren samen voor een jongerenmeeting. Er werd muziek gemaakt, gedeeld en verdiept in de Bijbel. De volgende dag, tijdens het kinderwerk bij Beyond all Limits Church, zagen we iets bijzonders: tieners die zelf verantwoordelijkheid namen in techniek en muziek. Hoop in actie. 🙌

We bezochten ook een ander weeshuis, waar we een rondleiding kregen en hartelijk werden ontvangen. Hun visie is krachtig: volledig zelfstandig worden door een eigen school op te zetten. Niet afhankelijk blijven, maar bouwen aan een duurzame toekomst. Inspirerend om te zien.

Tussen de projecten door deden we huisbezoeken bij gezinnen die het zwaar hebben. Eén gezin raakte ons diep: naast hun vier kinderen hebben ze nog twee kinderen opgenomen, waaronder een meisje met een beperking dat eerder ernstig verwaarloosd was. Dankzij hun liefde en zorg heeft zij nu meer zelfstandigheid, onder andere met een rolstoel. Tegelijkertijd is er grote armoede: hun jongste kind kan zelfs niet naar school door geldgebrek.

Maar deze moeder gaf niet op. Ze volgde een training om schoonmaakproducten te maken en wil een eigen bedrijfje starten. Vanuit Bron van Hoop gaan we investeren in de start van haar bedrijfje, zodat ze zelf inkomen kan genereren en haar kinderen een toekomst kan geven. Een ongelooflijk sterke vrouw. 💛

We ontmoetten ook een man die door een ongeluk verlamd raakte. Ondanks alles studeert hij en droomt hij van een eigen onderneming. Met hulp van buurtkinderen redt hij zich elke dag weer. Zijn doorzettingsvermogen is indrukwekkend.

Het jongensweeshuis Omakhesto blijft ons hart raken. Dit is een plek waar we ons de komende tijd intensief voor willen inzetten. We werken aan plannen om het weeshuis financieel zelfstandiger te maken, maar kijken ook naar concrete verbeteringen die we nú kunnen realiseren.
Zo zijn we gestart met het opknappen van de badkamer voor de jongere jongens: schoonmaken, nieuwe wasbak, deuren, verf, samen mét hen. Niet alleen om te verbeteren, maar ook om eigenaarschap en verantwoordelijkheid te stimuleren. Daarnaast denken we na over manieren om de tuin rendabel te maken, ruimtes te verhuren en producten te verkopen.

Wat deze week ons vooral leert: echte verandering vraagt tijd, betrokkenheid en visie. We willen hier niet iets tijdelijks doen, maar investeren in duurzame groei, met onze tijd, kennis en middelen.

Dit is geen kort verhaal. Dit is het begin van blijvende verandering. 💫

Na een week in Zimbabwe begint onze reis steeds meer vorm en betekenis te krijgen. Samen hebben we al verschillende projecten mogen bezoeken en ervaren we hoe bijzonder het is om hier te mogen dienen.

Na een koude start, waar de trui de hele daag aan kon, begon deze week op zondag met een bezoek aan de kerk ‘Beyond All Limits Church’. Daar sloten we aan bij het kinderwerk, waar we meteen werden meegenomen in het enthousiasme van deze kerk en de kinderen. Het was een mooie eerste kennismaking met de gemeenschap.

Maandag was een dag waarop we echt het gevoel kregen dat we iets konden betekenen. We bezochten het jongensweeshuis ‘Omakhesto’. Roeland ging met de tieners aan de slag in de tuin, terwijl Anna en Diana met de jongere kinderen knutselden en voetbalden. Een bijzonder moment was toen we laptops mochten overhandigen aan het weeshuis. Hiermee krijgen de oudere jongens de kans om computervaardigheden te leren, iets wat hun toekomstkansen enorm kan vergroten.

Later die dag gingen we naar het ‘Cure Childrens Hospital of Zimbabwe’, waar we samen met de kinderen creatieve werkjes maakten. Ondanks de omstandigheden hebben we veel plezier gehad..

Dinsdag gingen Anna en Roeland samen met een team op outreach naar een plattelands community. We gaven voorlichting over het poetsen van tanden en deelden tandenborstels en tandpasta uit. Anna begeleidde een grote groep kinderen – wel zo’n 50 – bij knutselactiviteiten, wat een flinke uitdaging was maar ook ontzettend waardevol. Roeland deelde zijn getuigenis, bemoedigde de volwassenen in hun geloof en heeft voor velen mogen bidden.

Vandaag bezochten we het ‘Mpilo Central Hospital’. Daar werden we diep geraakt door het verhaal van een pasgeboren baby van slechts enkele weken oud, waarvan de moeder was overleden en waarvoor nog geen familie zich had gemeld. We hebben dit kleine wonder mogen vasthouden en voor haar mogen bidden. Een hartverscheurende, maar ook bijzondere ervaring. We willen onderzoeken wat we voor dit kindje kunnen betekenen. Tegelijk zagen we hoeveel hulp er in het ziekenhuis nodig is. We gaan ons aanmelden en hopen dat we daar mogen bijdragen.

Daarnaast bezochten Anna en Diana een vrouwentraining, waar (vaak jonge) vrouwen geholpen worden om vaardigheden te ontwikkelen waarmee ze zelfstandig inkomen kunnen genereren voor hun gezin. Het was inspirerend om te zien hoeveel kracht en doorzettingsvermogen daar aanwezig is.

Roeland is vandaag ook begonnen met het geven van zijn eerste bijbelstudie in het jongensweeshuis, aan jongens tussen de 12 en 18 jaar. Een mooie stap in het opbouwen van relaties en verdieping.

Bij onze hosts voelen we ons inmiddels goed thuis. We zijn nog wat afhankelijk van anderen voor vervoer, maar verwachten dat daar komende week verandering in komt wanneer we meer ingewerkt zijn.

Deze eerste week heeft ons geraakt, uitgedaagd en bemoedigd. We kijken uit naar wat er nog komen gaat en hoe we hier verder van betekenis mogen zijn.

We hebben de eerste 24 uur achter de rug samen met Diana. Na een lange reis kwamen we gisteren eind vd middag aan in Zimbabwe en werden we opgewacht door Pastor Mubaiwa, zijn zoon Daniël en Diana. Heerlijk om haar weer in de armen te hebben. Na het avondeten kort bijgepraat en vroeg het bed in. Vandaag begon bewolkt en nat (niet echt het weer wat we hadden verwacht). Na kennismaking met nog een Pastor gingen we vanmorgen naar een jongens weeshuis waar de organisatie bij betrokken is. Na een rondleiding en gesprek met de directeur hadden we een beeld van de situatie en gaan we kijken wat we eventueel hier kunnen doen voor de 24 jongens die nu hier wonen. In middag hebben we een stukje van de stad ontdekt en daarmee een flinke wandeling gemaakt. Deze eerste dagen staan in het teken van kennismaken en oriënteren zodat we duidelijkheid kunnen krijgen in wat wij (ieder met onze eigen skills) kunnen bijdragen in de situatie hier. We zijn erg benieuwd naar wat komen gaat…

*English at the bottom of the page*

Met veel dankbaarheid delen wij een update over onze komende missie naar Afrika. Diana is inmiddels al 3 maanden in Zuid-Afrika, waar zij betrokken is bij verschillende projecten. Komende week reizen wij als gezin door naar Zimbabwe, waar we ons richten op kinderen, weeshuizen, ziekenhuizen en lokale gemeenschappen. Ons verlangen is om niet alleen praktische hulp te bieden, maar vooral hoop, liefde en geloof te brengen. We willen er zijn voor mensen – luisteren, bemoedigen en samen optrekken. Jouw steun maakt dit mogelijk. Dankzij jouw betrokkenheid kunnen we daadwerkelijk verschil maken in het leven van kinderen, vrouwen en gezinnen.We houden je graag op de hoogte van alles wat we meemaken.

Volg ons op:

• Instagram – https://www.instagram.com/bronvanhoop/
• Polarsteps – https://www.polarsteps.com/DianaDam1/23113538-za-zimbabwe
• Website – https://bronvanhoop.com/

Agenda tip!

• Uitzwaaimoment Anna & Roeland – zondag 19 april – 13:00 tot 14:00 – Care Corner – Bolder 75, Drachten
• Event link – https://fb.me/e/9OpjCAFkW

💛 Hartelijk dank voor je steun en vertrouwen!

Warme groet,

Anna, Roeland & Diana

With great gratitude, we are sharing an update regarding our upcoming mission to Africa. Diana has already been in South Africa for 3 months, where she is involved in various projects. Next week, we will travel on as a family to Zimbabwe, where we will focus on children, orphanages, hospitals, and local communities. Our desire is not only to provide practical help, but above all to bring hope, love, and faith. We want to be there for people – to listen, encourage, and walk alongside them. Your support makes this possible. Thanks to your involvement, we can truly make a difference in the lives of children, women, and families. We would love to keep you updated on everything we experience.

Follow us on:

• Instagram – https://www.instagram.com/bronvanhoop/

• Polarsteps – https://www.polarsteps.com/DianaDam1/23113538-za-zimbabwe

• Website – https://bronvanhoop.com/

Agenda tip!

• Farewell moment Anna & Roeland – Sunday, April 19 – 1:00 PM to 2:00 PM – Care Corner – Bolder 75, Drachten

• Event link – https://fb.me/e/9OpjCAFkW

💛 Thank you very much for your support and trust!

Warm regards,

Anna, Roeland & Diana

Ik spreek een jongen (17 jr) over zijn ervaring tijdens en na de cycloon in Madagaskar.

“De dag waarop de cycloon onze stad heeft verwoest, begon als alle andere dagen. Het was een “gewone” warme dag. We (ik en mijn zus en broetje) zijn naar school gegaan en onze ouders aan het werk. Halverwege de middag zijn we allemaal thuis gekomen. Het weer was omgeslagen van extreme hitte naar regen, wind en onweer. Iets wat we wel gewend zijn in Madagaskar tijdens dit seizoen. Wat we echter niet aan zagen komen was dat het weer dusdanig zou omslaan in een cycloon. Toen deze om 17:00 uur onze stad had bereikt, was niemand daarop voorbereid.

Van mijn ouders moesten we onder de tafel gaan zitten. Ik vond het wel spannend, maar ik was niet heel erg bang omdat we op dat moment veilig waren.
Mijn ouders hebben een school en een kerk, mijn vader is pastoor. Mijn ouders maakten zich zorgen om de school. Toen de storm zo’n anderhalf uur later tot rust kwam zijn we naar buiten gegaan. Er was een enorme schade. We zijn naar de school gegaan om de status te bekijken. Het dak van de school was kapot gegaan. We hebben een zeil gespannen. Niet veel later begon het weer enorm te waaien en te regenen. We besefte ons dat we op het moment van de complete rust van de storm in het oog van de cycloon zaten. Dit betekent dat er nog voor een tweede keer een enorme hoeveelheid aan regen zou vallen en de wind ook weer zal optrekken. We hadden een windkracht van rond de 200 km/u. Snel haasten wij ons naar ons huis en zochten weer ieder een eigen veilige plek, onder de tafel. Toen de windstoten iets tot rust waren gekomen, zijn we naar bed gegaan. Gelukkig hebben wij een stevig huis en hadden we aan de binnenkant niet veel schade. Ik wist dat het buiten een grote ramp zou zijn. De hele nacht heeft het nog geregend en gewaaid. Ik durfde ’s ochtends niet naar buiten te gaan en de gevolgen van de cycloon onder ogen te komen. Ik wist al wat de eerste 1,5uur had aangericht, laat staan hoe de stad er nu uit zou zien. Toch heb ik samen met mijn ouders, zus en broertje de schoenen aan getrokken en zijn we naar buiten gegaan. Het leek wel oorlog! Wat een verschrikkelijk beeld. Iets dat ik nooit meer zal vergeten. We zijn wel wat natuurverschijnselen, regen en wind gewent, maar dit had ik nog nooit gezien. De chaos was nog veel groter dan de eerste keer dat ik buiten kwam gister avond tussen de stormen door. Bomen lagen omver, veel huizen waren beschadigd of zelfs compleet verwoest. Sommige mensen konden hun huis niet eens meer vinden omdat alles weg was gewaaid. Er waren gewonden en zelfs ook doden. Gelukkig heb ik alleen gewonde mensen gezien en geen doden. De school was nog verder beschadigd, het gespannen zeil had niet veel geholpen. Er is een enorme waterschade. Vele mensen die ik kleinere en winder stabiele huizen wonen, probeerden ergens anders te schuilen. Bijvoorbeeld in onze of andere scholen. Tijdens het vluchten en zoeken naar onderdak zijn er ook veel gewonden gevallen. Mensen werden opgelift door de wind waarna ze op de grond of andere plekken zijn gevallen. Ook bij de scholen was niet iedereen per definitie veilig doordat de daken van de gebouwen af waaiden.

Vroeger woonde we in het huis, wat daarvoor de kerk was, dat het team van Ywam nu aan het opruimen en afbreken is. Ik ben blij dat we daar op dit moment niet meer wonen omdat we er weer een kerk van wilde maken. Mijn oma woont naast ons oude huis. Er lagen veel spullen mij, van ons, van mijn oma en van de kerk opgeslagen in het huis. Alles wat nog te redden viel hebben we er een beetje uit kunnen halen, maar verder is alles stuk. Het is verschrikkelijk om het huis/ de kerk zo aan te treffen en te zien.

Nu 6 weken later is er al veel opgeruimd, maar er is ook nog veel, heel veel, werk te doen.

Deze week hoeft de jongen maar 1 keer naar school om toetsen te maken. Op zijn vrije dagen helpt hij het team met opruimen en schoonmaken van zijn oude huis. De zus maakt donderdag de lunch voor ons klaar samen met haar oma.

De familie is enorm dankbaar dat het team gekomen is om hun te helpen. Het geeft licht en hoop voor de toekomst. De vader gaat samen met zijn zoons en andere familieleden en vrienden de kerk weer opnieuw opbouwen zodat daar hopelijk in de toekomst weer volop gebruik van gemaakt kan worden.

Een lang maar wel boeiend verhaal van een jongen van 17 die ik sprak over de cycloon deze week. Het is de zoon van de pastoor die vroeger in het huis hebben gewoond. sinds 2 jaar wonen ze in een ander huis omdat ze het huis weer wilden gaan gebruiken om er een kerk van te maken, zoals het ooit begonnen was.

Zo ontmoette Diana een vrouw die met twee van haar vier kinderen leeft in een huis dat alleen bereikbaar is door het water. Hier wordt niet alleen praktische hulp geboden, maar ook gebed en medische ondersteuning.

Morgen hopen ze een afgelegen dorp te bereiken waar nog helemaal geen hulp is aangekomen. De mensen daar kunnen zelf moeilijk naar de stad reizen, dus dit bezoek zal ontzettend belangrijk zijn — en waarschijnlijk ook heel indrukwekkend.

Tussen alle verwoesting door zijn er ook bijzondere momenten. In een zwaar beschadigd huis hing nog een kruis. Een krachtig teken van vertrouwen en Zijn aanwezigheid, zelfs in de moeilijkste omstandigheden.

De dagen zijn lang: van 06:30 tot 19:00 uur wordt er keihard gewerkt. Daarna eten ze samen en rond 21:00 zijn ze weer terug in het hotel. Het is hier bloedheet, wat het extra zwaar maakt. Ze verblijven in een eenvoudig hotel met weinig stroom — ’s avonds hebben ze net genoeg tijd om te douchen, telefoons op te laden en even een ventilator aan te zetten 😅

Blijf alsjeblieft meebidden voor kracht, bescherming en dat ze tot zegen mogen zijn voor de mensen die ze ontmoeten 🙏

Soms zit het gewoon even niet mee… maar juist dan blijft er hoop.

Onverwachts kwam voor Diana de roep om naar Madagaskar te gaan voor noodhulp na verwoestende stormen die het land zwaar hebben getroffen. Huizen zijn weggevaagd, gezinnen zitten zonder eten en schoon water, en de nood is enorm. 💔

Ondanks flinke uitdagingen rondom vliegtickets en stijgende prijzen, is Diana inmiddels in Madagaskar aangekomen. Samen met de organisatie YWAM (Youth With a Mission) zet zij zich vanuit Bron van Hoop in om directe noodhulp te bieden aan de meest kwetsbaren.

De komende periode willen we mensen bereiken op een praktische, persoonlijke en liefdevolle manier. Juist in deze moeilijke omstandigheden willen we er zijn voor wie het het hardst nodig heeft. 🙏

We zijn dankbaar voor alle betrokkenheid, gebed en steun. Blijf ons volgen en draag mee als je kunt — elke hulp maakt verschil.

Diana

Steunen: https://whydonate.com/nl/fundraising/bron-van-hoop